آدمها می آیندگاهی در زندگیات میمانندو گاهی در خاطرت...آنها که در زندگیات میمانند همسفر میشوندآنها که در خاطرت میمانندکوله پشتی تمام تجربیاتت برای سفر تو...لبخند بزن به تلخ ترین تجربیاتتهر چه بود، هر

من از عهد آدم تو را دوست دارماز آغاز عالم تو را دوست دارمچه شب ها من و آسمان تا دم صبحسرودیم نم نم: تو را دوست دارمنه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!من ای حس مبهم تو را دوست دارمسلامی صمیمی تر از غم ند